LXXX.
Het ppp van deponentia als participium coniunctum
Leesles
Bij gewone werkwoorden wordt het participium
vaak predicatief gebruikt (Zie Les 67). Het participium coniunctum wordt
dan gebruikt om een zin uit te breiden. Voor dergelijke uitbreidingen
van de zin gebruikt het Nederlands eerder een bijzin. Voorbeeld:
Hostes proelio superati
statim ad Caesarem legatos de pace miserunt.
Toen / Omdat de vijanden in het gevecht waren overwonnen,
stuurden zij meteen gezanten naar Caesar (om) over vrede (te praten).
Het ppp van deponentia wordt ook vaak gebruikt als een dubbel verbonden
bepaling. Hierbij is het erg handig, dat de betekenis van het ppp actief
is. In plaats van een bijzin met cum + coni. of met postquam leveren
deze constructies een veel beknoptere en compactere zin op.
Voorbeelden:
Dux milites adhortatus
signum pugnae dedit.
Nadat hij de soldaten had aangespoord, gaf de aanvoerder het teken tot
het gevecht.
Diu cunctatus bellum
incepit.
Na lang te hebben geaarzeld begon hij de oorlog.
De handeling die door het ppp wordt uitgedrukt is eerder dan de handeling
die door de hoofdzin wordt uitgedrukt. Het ppp is voortijdig.
(Dit geldt uiteraard ook voor het ppp van gewone werkwoorden: Servus
vocatus atrium intrat - De slaaf
is geroepen en gaat dan het atrium in.)
(Het ppa is gelijktijdig: de handeling die door het ppa wordt uitgedrukt
vindt plaats tegelijk met de handeling die door de hoofdzin wordt uitgedrukt.
Gelijktijdig: Milites ridentes
castra intrant - Lachend gaan de soldaten het kamp in.)
Bij sommige deponentia is er van die voortijdigheid nauwelijks sprake.
Dat blijkt meestal wel uit de kontekst. Voorbeeld:
Periculum veriti
milites fugiunt.
Omdat zij het gevaar vrezen, vluchten de soldaten.
(Dat vrezen was er wel eerder, maar het is nog niet weg op het moment
dat ze vluchten.)
Leer nu de volgende woorden:
dédere se : zich overgeven
ignóscere + dat.: vergiffenis schenken
peccatum : fout, misslag
Onthoud door associatie:
dedere > dare (la); dedition (fa)
ignoscere > ?
peccatum > ?
Oefening 1 :
Vertaal de volgende zinnen:
1. Dux
milites adhortatus signum
moenia oppugnandi dedit.
[oppugnandi : gen. gerundium; moenia: object bij oppugnandi]
2. Diu
cunctatus medicus vulneri
inimici mederi non recusavit.
3. Huius
urbis incolae belli
pericula veriti portas
clauserunt.
4. Hostes
iam appropinquare ratus consul
custodes in moenibus disposuit.
5. Ei
peccata
confesso ignoscere
ne recusaveris!
[ne + coni. perf.: verbod!]
6. Pedites
diu per montes vagati tandem
in castra pervenerunt.
7. Hostes
frustra urbem capere conati obsidionem
reliquêre.
[reliquêre : alternatieve 3e persoon meervoud perf act indic =
reliquerunt]
8. Nostri
diu castra tutati se
dedere constituêre.
[constituêre = constituerunt]
9. Senatus
socios auxilium
pollicitos domum
remisit.
10. Uxorem
consolatus Romam
reliquerat.
Kijk na met de muis.
Leesles
...
|